«Уйғур авази» гезити, 10 сентябрь 2015 ж.

Бәш йешида

Марат Мәмәтбақиев https://parvaz.kz/index.php/marat-mametbakiev бәш йешида «мән телевизорниң ичигә киримән», «мән радиониң ичигә киримән», «мән Қуддус Ғоҗамияров болумән» дәп жиғлаттекән.

– Буни маңа дадам рәмити пат-пат сөзләп берәтти, – дәйду Марат Мамутхан оғли. – Бәш йешимда нахша ейтишқа башлидим. Әң яхши көридиған нахшам «Зоһраҗаним». Ишиккә илинған пәрдидин чиқип, «сәһнидә Марат Мәмәтбақиев» дәп елан қилаттимдә, кирип кетәттим. Қизиқ йери, нахшини пәрдиниң у тәрипидә туруп ейтаттим. Дадам биз туридиған Таштиқара йезисидики (Әмгәкчиқазақ наһийәси – Б.С.) колхозда ферма башлиғи болуп ишләтти. У дайим ат биләнла жүрәтти. Өйгә чүшлүк чайға ат билән келәтти. Бир күни униң етини минип кетиптимән. Ат бешини уттур етизға тартти. Дадам егәрни сәл бошитип қойса керәк әтималим, бир арилиқта серилип йәргә жиқилдим. Ат қечип өйгә кетипту. Униң кәйнидин мән жүгрәп йетип кәлдим. Шу вақитта дадам әң алди билән егәр-тоқумниң нәдә екәнлигини сориған еди.

Йәттә йешида

Марат Мәмәтбақиевниң аниси — рус тиллиқ поляк аяли. Униң илгәрки исми Проскофия. Кейин у, йолдишиниң илтимасиға бенаән, исмини Патигүл қилип өзгәртиду. Булту у 91 йешида һаяттин өтти. Анимиз һаятиниң ахирқи жиллири өз ана тилини тамамән унтуп қалған екән. У бәзи сөзләрни оғли Мараттин сораттекән. Әнди атиси — уйғур, аниси рус тиллиқ поляк болған Маратниң русчиси қандақ болди?

– Мән бир еғиз русчә билмәй, рус синипиға бардим, – дәйду Марат Мамутхан оғли. – Буниң үчүн дәсләпки күнила муәллимимдин дәшнәм йедим. Устаз мени русчә билиду, дәп ойлиса керәк. У мени тахтиға чақирип, русчилап: «дәсмални елип, тахтини сүрткин» деди. Мән болсам балиларға қарап: «Бу немә дәйду?» дәптимән. Кейин устазниң мениң үстүмдин дадамға шикайәт қилғанлиғи ядимда.

Йәттинчи синипта

Марат Мәмәтбақиев биринчи синипта русчә билмигини билән нахша ейтишқа кәлгәндә биринчи орунда турди. Синипида униңға охшиғуси келидиғанлар көп еди. Шу жили Алмутидики Күләш Байсейитова намидики музыка мәктивигә конкурслиқ асаста балиларни қобул қилиду. Йезидики йәттә балиниң арисидин Марат ялғуз мәзкүр мәктәпкә қобул қилиниду. Бирақ у нахшичи болушни арман қилатти. Йәттинчи синиптин кейин у музыка мәктивини ташлап, Таштиқариға қайтип келиду. Шу вақитта у үч күн дадисиниң көзигә көрүнмигән еди. Уни аңлап дадиси наһайити хапа болиду.

– Бир күни Мурат Әхмәдиев мени йеңидин тәшкил қилинған «Яшлиқ» ансамблиға тәклип қилди, – дәйду Марат ака. – Мениң үчүн «Дәртлирим» дегән мәтингә аһаң йезип бәрди вә «Мошу нахша билән сениң атиғиң чиқиду» дегән еди. Һәқиқәтәнму шундақ болди.

Бәхтишат СОПИЕВ.

http://uyguravazi.kazgazeta.kz/?p=20161