«Уйғур авази» 15 декабрь, 2015 жил

Хәлқимизниң сөйүмлүк нахшичиси Нуралим Варисовниң балилиғиму өзигә чүшлуқ сәргүзәштиләргә мол болди. «Кичик вақтимда «Яшлиқ» ансамблиниң концертиға миң бир җапалар билән кирип, мениңму «дәрт» тартқиним бар» деди у күлүп.Нуралим Варисов дәсләпки қетим йәттә йешида «Салам саңа, мәктивим» намлиқ нахшини орунлиған екән.

— Шу вақиттики бир қамчилиғим, — дәп балилиқ дәврини әсләйду сәнъәткар, — көпчиликниң алдиға чиқсамла, нахшиниң мәтинини унтуп қалаттим. Мәңдәп кәтсәм керәк. Ахири сәнъәттики дәсләпки устазим Әкрәм Һәмраев мени өзиниң йениға турғузувалидиған болди. У өзи скрипка чалатти. Немишкиду,  униң йенида турсам һодуқматтим. Әшу Әкрәм акиниң мәдәт бериши билән үчинчи синипта оқуватқан пәйтимдә «Аман болсун» намлиқ нахшини орунлайдиған болдум.

Нуралим Варисов өзи нахша ейтишқа башлиғандин кейин йезиға кәлгән бирму концерттин қалматти. Адәттә, уни дадиси, уруш вә әмгәк ветерани Мамут ака апиратти.

— Дадам рәмити бәш-алтимизни апирип, бир икки билет биләнла елип кирип кетәтти, — дәп сөзләп бәрди Нуралим ака. — У вақитларда буниң сәвәвини билмәттим. Һазир ойлисам, пули йәтмәттимекин.

Бир күни Ават йезисиға «Яшлиқ» ансамбли концерт қоюп келиду. У вақитта Нуралим йәттә яшлар чамисида еди. Атиси таққа отунға чиқип кәткән. Ана өй ишлири билән бәнт. Нуралим таққа кәткән дадисини күтүп көзи төрт болиду. Ойи — концертни көрүш. Ахири йеза адәмлири топлишип маңғанда, у чидалмай шуларға қошулуп чоңларниң рухситисизла клубқа кетиду вә уни айлинип хелә тәлмүрүп жүриду. Кейин клубниң ичидә жүргән Турсун дегән киши уни көрүп қелип, «мону Мамутниң нахша ейтидиған сериқ балисиғу» дәп Нуралимни  һавадандинла клубниң ичигә әкирип кәткән екән.

— Бир арилиқта бири «қара» дегәндәк қилип қалди, — дәп сөзини давамлаштурди у. — Кәйнимгә бурулсам дадам олтирипту. Униң аччиғи кәлгинини дәрһал чүшәндим. Амма у мениң сәнъәткә алаһидә қизиқидиғанлиғимни инавәткә елип, бу «гунаримни» кәчүрүвәтти. Мән шуниңдин кейин өйдин рухсәт сорап чиқидиған болдум.

— Сизни хәлқиңизгә тонутқан қайси нахша дәп ойлайсиз? — соридим униңдин.

— Дәсләп хәлиқ нахшиси «Каккукни» орунлидим. Көп өтмәй анам Айимхандин бевақит айрилип қалдим. Һелиму ядимда, шу вақитта бу хәлиқ нахшисини чин жүригимдин орунлисам керәк. Жүрәктин чиққан нахша хәлиқниң жүригигә йәтти. Мошу нахша билән мени хәлқим тонуди. Кейин «Йолуңға қарапни» яздим. Бу нахшиму тез арида аммибаплиққа айланди.

Бәхтишат СОПИЕВ

http://uyguravazi.kazgazeta.kz/?p=21572#more-21572